ชิปจดหมายเหตุ: คําสัญญาร้อยปี
ทักเกอร์ผู้ชอบหลบตัวอยู่ตามมุมแล้วขับขานบทเพลง กับรอน เด็กหนุ่มผู้เฝ้าฝันถึงดวงดาวและดินแดนอันไกลโพ้น... เมื่อสองดวงวิญญาณอันโดดเดี่ยวได้มาพบกัน พวกเขาก็ไม่ต้องเดียวดายอีกต่อไป เพียงแต่หนึ่งร้อยปีนั้นบางครั้งก็แสนสั้น แต่บางครั้งก็แสนยาวนาน การเอ่ยคําอําลาอาจหมายถึงการไม่ได้พบกันอีกเลยก็ได้